رفتن به محتوا رفتن به فوتر

از چپ:«کلنل پسیان» و «اسماعیل بهادر»صاحبمنصب وفادار او

«اسماعیل بهادر»معروف به«ماژور اسمعیل خان»، متولد 1270 در آذربایجان بود. پس از انجام تحصیلات مقدماتى وارد مدرسه ژاندارمرى شد و به درجه افسرى نائل آمد. تا درجه‏ سلطانى در آذربایجان خدمت می كرد و چون ذاتاً جوان رشید، وطن ‏دوست و بی ‏باكى بود، مأموریت‏ هاى سختى به او محول می ‏شد كه همه را به خوبى انجام می ‏داد.

در جنگ بین ‏الملل كه عده‏ زیادى از رجال و معاریف مهاجرت كردند و قدرتى در مقابل روس و انگلیس تشكیل دادند، با آنها بود و درجه‏ى نایب‏ دومى داشت. در سال 1299 وقتى«كلنل محمدتقى خان پسیان» به ریاست ژاندارمرى خراسان منصوب گردید، عده‏ اى از افسران ژاندارمرى را برگزید و با خود به خراسان برد.«اسماعیل خان بهادر» كه درجه یاورى داشت، در كلیه‏ امور امنیت منطقه، قدم به قدم با كلنل همكارى می کرد و ریاست انتظامات شهر مشهد با او بود. بعد از شهریور 1320 به هنگام انتقال استخوان‏ هاى«كلنل» به حیاط مقبره‏«نادر شاه» او بر سر آرامگاه رئیس خود نطق بسیار مهیجى نمود و بار دیگر خواستار انتقام از كسانى شد كه خون«كلنل» را ریخته بودند.

«ماژور اسمعیل خان»در سال 1340 در 70 سالگى در تهران درگذشت. او مردى سخنور، با احساسات، وطن‏خواه، ساده‏ دل و كم ‏سواد و به معناى واقعى كلمه نظامى بود. با«كلنل» پیمان وفادارى بسته بود. به اندازه ‏اى به رئیس خود علاقه داشت كه هر وقت نام او بر زبان كسى جارى می ‏شد، اشك از چشمانش سرازیر می گردید. تا واپسین لحظات عمر معتقد بود اگر«كلنل محمدتقى خان» باقى مانده بود، ایران امروز ایرانى دیگر بود.

اشتراک گذاری

ارسال نظر