وینستون چرچیل

کمتر کسی است که نام وینستون چرچیل را نشنیده باشد. چرچیل بی‌تردید، سرآمد سیاستمداران قرن بیستم است. چرچیل از والدینی بریتانیایی و امریکایی در خانواده‌ای اشرافی متولد شد. پدرش «لرد راندولف چرچیل» سیاستمدار و مادرش «لیدی راندولف چرچیل» دختر یک میلیونر آمریکایی بود. وی در سال 1895 وارد ارتش بریتانیا شد و در جنگ‌های استعماری انگلستان شرکت داشت. او در آفریقای جنوبی در جنگ با بوئرها که به عنوان روزنامه‌نگار رفته بود، دستگیر شد و پس از مدتی توانست از زندان بوئرها فرار گند. بوئرها مردمانی در آفریقای جنوبی با خاستگاه نژادی هلندی، آلمانی بودند و چون استعمارگران انگلیسی در آفریقای جنوبی قصد تصرف زمین‌های آنها را داشتند، سال‌ها با دولت انگلستان جنگیدند. چرچیل در آغاز جنگ جهانی دوم، به عنوان نماینده دولت، در نیروی دریایی بود و در سال 1940 به سمت نخست‌وزیر انگلستان، برگزیده و در سن 65 سالگی، جانشین «نویل چمبرلین» شد. او در سال 1951 تا 1955، بار دیگر به عنوان نخست‌وزیر، انتخاب شد.
چرچیل در سال‌های جنگ جهانی دوم، رهبر بریتانیا بود و علامت «v» با دو انگشت، به معنای پیروزی و اصطلاح «پرده آهنین» که منظور از آن دنیای تحت تسلط اتحاد جماهیر شوروی است، از ابداعات اوست.
وی در سال 1943 به اتفاق روزولت و استالین در کنفرانس تهران، شرکت کرد. این کنفرانس از تاریخ 28 نوامبر تا 1 دسامبر 1943 در تهران به صورت محرمانه، برگزار شد و در این کنفرانس، سران سه کشور، تصمیمات مهمی برای دنیای بعد از جنگ گرفتند.
از گرایشات سیاسی او می‌توان به مخالفت او با اعطای استقلال به هند اشاره کرد. چرچیل در سیاست بریتانیا نقش بزرگی به عهده داشت، چرا که نقش و دخالت سلطنت را در سیاست بریتانیا به تدریج تقلیل داد و تأثیرات این عملکرد از دوران ملکه ویکتوریا تا ملکه الیزابت دوم به چشم می‌خورد.
چرچیل علاوه‌بر اینکه، سیاستمداری بزرگ بود، نویسنده توانایی نیز به شمار می رفت که در سال 1953، جایزه نوبل ادبیات را به خاطر نوشته‌هایش دریافت کرد و در سال 1940 نیز به عنوان «مرد سال تایم» انتخاب شد. وی در طول جنگ جهانی دوم روزی 5000 کلمه می‌نوشت. از آثار او می‌توان به کتاب‌های «طوفان نزدیک می‌شود»، «جنگ رودخانه»، «برای تجارت آزاد» و چندین اثر برجسته دیگر اشاره کرد.
چرچیل براثر سکته مغزی، در سن 90 سالگی در شهر لندن درگذشت.
به دستور ملکه الیزابت دوم، جسد او برای سه روز، در دید عموم گذاشته شد و سپس مراسم تشییع رسمی در کلیسای سینت پال برگزار شد. این نخستین مراسم رسمی از سال 1914 در بریتانیا بود که برای فردی خارج از خاندان سلطنتی‌ انجام می‌شد.
این مراسم بزرگترین مراسم از این دست، در بریتانیا بود، به طوری که افرادی، از بیش از صد کشور جهان، شامل افرادی چون رئیس‌جمهور فرانسه، شارل دوگل و رئیس‌جمهوری آمریکا، ژنرال آیزنهاور، در آن حضور یافتند.