نامه شماره 5 حاج سیاح

ملجاءالاناما شریعتمدارا مروج‌الاسلاما

فدایت شوم چندیست که به عرض عریضه جسارت ننمودم و تعلیقه رفیعه مبارکه را زیارت نکرده سبب جز بدبختی احقر نیست و احقر هم از بی‌سعادتی به عرض عریضه جسارت نورزیده به درگاه حضرت معبود بی زوال امیدوار چنانکه موفق و مؤید و مقتضی‌المرام فرماید البته تاکنون مکرر مراسله فرموده چون با شخص معین معلوم قرار چنین شد که بعدها به توسط پست مراسله بشود[1] چونکه احقر تا چندی را قصد توقف در طهران را دارم و بهتر این قسم را داشته نمی‌دانم جوابی به جهت جنابعالی مرقوم فرمودند یا خیر، احقر دیده که مرقوم فرموده بودند و پست هم بسیار منظم رسیده است چون می‌دانم اسباب ملال خاطر مبارک نمی‌شود اطلاع بر حالتِ احقرِ داعیان[2] شرح حال خود را به عرض می‌رسانم که امسال مانند سال‌های گذشته مراوده به شخصِ معلوم نشد[3] چونکه ما جنسن از هرچیز خود غفلت داریم و زود اسباب خیال به جهت خود فراهم میاوریم ذره بین‌ها می‌گذاریم بلکه از مو باریکتر در ذره بینی که مو را از جوال(دوز) کلفت تر می‌نماید عیبی را خلاف سلیقه ببینیم بعد از کوه‌ها عظیم‌تر بشماریم ولیکن اگر از کوه‌ها زیاد هنر در کسی موجود باشد بحمداله ذره‌ای نمی‌بینیم گویا باز هم زمان خوبی باشد باید قدردانی کرد به جهت زمان آتیه. بسیار جسارت شد نمی‌دانم مرقوم فرموده بودند که قصد حرکت است به کدام طرف آیا به طهران هم تشریف فرما می‌شوند یا خیر چه وقت خواهد بود کاش احقر داعیان را مطلع می‌فرمودند که به این مژده خود را آسوده می‌نمودم. امیدوار چنانکه در هر نقطه زنده باشم همان دعاگو باشم که شناخته‌اند و به دستخط مبارک فقیر را مفتخر فرمایند اگر انسانی شرفیاب خدمت شد که احقر را می‌شناسد به عرض سلام مصدع می‌باشم اگر نشناسم هم و شایسته بدانند عرض سلام احقر برسانند. زیاده عرض و جسارتی جز التماس دعا ندارم ایام سعادت و توفیق طاعت افزون باد به رب العباد احقر داعیان – سیاح

[1] در اینجا نیز اشاره به ارسال مراسلات محرمانه است.

[2] مبلغین

[3] احتمالاً اشاره به شخصی است که افشای نام او در نامه صلاح و مصلحت نبوده است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *